Al babbelend gaat ze naast me zitten, haar aandacht onafgebroken op haar vriendinnen gericht, die de stoelen aan de andere kant van het gangpad innemen. Ik noem haar Romy, dat doen haar vriendinnen immers ook. Romy is al bijna een jaar samen met een jongen die volgens mij Bas heet. Haar vriendin die ik gemakshalve maar Eva noem, vindt dat aanleiding om twee andere mensen in het gesprek te betrekken.
“Victor en Renske hebben al bijna drie jaar met elkaar!”
“Drie jaar, dat is vet lang man!”, reageert Romy, “Dat hou ik nooit vol!”
“Maar als je het leuk hebt samen, dan maak je het toch niet uit?”
Vanuit mijn ooghoek zie ik Romy knikken. “Dat is waar.”
“Maar je hebt dus al bijna een jaar verkering,” bracht de wat stillere tweede vriendin, die vanaf nu Hilde heet, uit, “dan ga je al bijna van hem houden!”
Sprakeloos
Ik weet hoe je moet zeggen Hoezeer je iemand haat Dat de leugens moeten stoppen En dat je wil dat iemand gaat Ik weet hoe ik moet zeggen Alles komt weer goed Ik kan tranen laten lachen Als verdriet van binnen woedt Ik ken zoveel woorden Die zeggen wat ik bedoel Maar weet niet hoe … Lees meer
De laatste groet komt veel te vroeg
Er is een tijd van komen En een tijd van gaan. Dat laatste moment Komt er voor jou nu aan. Technisch gezond Maar toch vol gebreken. Niet voor één gat te vangen Wel voor meer, zo is gebleken. Veel te jong nog Met je zeventien jaren. Maar jouw vurige pit Komt voorgoed tot bedaren. Acht … Lees meer
Vroeger
Vroeger Kwam de toekomst pas na morgen Was het leven vol vrolijkheid En de wereld zonder zorgen Vroeger Kenden we vooral rust Was het leven zonder zwarte kant Van ellende waren we ons niet bewust Vroeger Is nu lang geleden Een nostalgische herinnering Een verlangen naar het verleden Vroeger Was dat er nu maar weer … Lees meer
De pijn van verraad
Een luchtbel Spat uiteen Vals spel Zo gemeen Hoop vermoord Vertrouwen geschaad Liefde gesmoord Groeiende haat Dromen maken Emoties stuk Nachtelijk waken Vervloekt geluk Tranen stromen Telkens weer Niet voorkomen Herhalend zeer
Lentezon
Verdampende regen van verdriet Wolken verdwijnend in het niet Fluitende vogels in de heg Jagen alle boosheid weg Zorgen die rap verdwijnen Nu de lentezon is gaan schijnen