Zo vervliegen de dromen

 Overig, Verhalen  Comments Off on Zo vervliegen de dromen
Nov 302014
 

IMG_5454bDe voetsporen van de oude man begonnen ongeveer halverwege de straat en verstoorden het verder nog maagdelijke sneeuwdek. Hij naderde Thomas met een lichte aarzeling in zijn tred. De jongen, die die dag zijn zestiende verjaardag vierde, hield zijn bezem stil en keek gefascineerd naar de bejaarde verschijning die een vaag gevoel van herkenning bij hem opriep. Toen hij vlak voor hem stond, stopte de man en een ogenblik staarde hij naar Thomas. Zijn ooghoeken waren vochtig en een zweem van weemoed lag over zijn gezicht. Zeker een minuut staarden ze elkaar aan, waarna Thomas, die zich ongemakkelijk begon te voelen bij het tafereel, de stilte verbrak.  Lees verder »

 Gepubliceerd door om 14:09

De poppenmaker

 Overig, Verhalen  Comments Off on De poppenmaker
Nov 012014
 

IMG_2224bHoewel het al half april was, zakte Andy tot zijn enkels weg in de sneeuw. De wolken die de witte deken over het bos hadden uitgespreid, hingen als een donkere rand om de oostelijke horizon, waar een breed palet van pastelkleuren de naderende ochtend aankondigde. Hij moest opschieten. Ze moesten thuis zijn voordat de ogen van het dorp, die hem vanachter hun ramen zouden gadeslaan, ontwaakten.
Ze lag vredig in zijn armen. Haar ogen waren gesloten en een arm was om zijn nek geslagen. Haar vuile haren dansten op het ritme van de wind. De hand in zijn nek voelde koud aan en hij trok de deken strakker om haar heen. Thuis konden ze samen voor de openhaard gaan zitten met een beker warme chocolademelk.

Zonder haar wakker te maken, legde hij haar op de bank. Hij drukte een kus op haar voorhoofd en streek met zijn ene hand door haar haren, terwijl hij met de andere de deken rechttrok. Vanuit zijn stoel keek hij zwijgend naar Emily. Rond zijn lippen lag een gelukzalige glimlach. Zijn kleine meisje was eindelijk thuis. Lees verder »

 Gepubliceerd door om 13:38

Stille getuigen

 Overig, Verhalen  Comments Off on Stille getuigen
Jul 062014
 

bos01Twee schoenen. Dat is alles wat er nog rest. Twee roze sneakers, maat 36, met witte strepen over de neuzen en grijze veters die ooit wit waren. De witte zolen worden gecamoufleerd door opgedroogde modder, als een afdruk van de laatste plek waar de schoenen hebben gelopen. Twee schoenen, een mensenleven samengevat in schoeisel, als stille getuigen van het moment waarop de draagster van haar schoenen werd gescheiden en een mist van onzekerheid de wereld van haar ouders binnendrong.

Zwijgend staart Bert naar de schoenen op de tafel. Hij heeft zijn bril afgezet, waardoor ze zijn vervaagd tot twee roze vlekken tegen de donkere achtergrond van de eetzaal in de jeugdherberg. Een aanblik die hem troost biedt en de harde werkelijkheid voor even vervaagt. Hij houdt zijn bril vast tussen zijn duim en wijsvinger. Zijn andere hand bedekt zijn mond, om als een celdeur zijn emoties gevangen te houden. Langzaam beweegt hij zijn hoofd heen en weer, terwijl hij zijn ogen sluit en diep inademt. Ergens ver weg hoort hij de stem van de Belgische rechercheur, maar het geluid wordt gedempt door het vacuüm, ontstaan door het gat dat is geslagen in zijn ziel. Lees verder »

 Gepubliceerd door om 22:24

Het doolhof van verloren verhalen

 Overig, Verhalen  Comments Off on Het doolhof van verloren verhalen
Jun 222014
 

IMG_1236aMet grote stappen loopt Patrick over het vochtige zand langs de branding. Het licht van zijn zaklantaarn zwaait heen en weer over het strand en zodra het de golven raakt, spat het uiteen in duizenden sterren die dansen op het wateroppervlak. Zonder te stoppen kijkt Patrick op zijn horloge. Een half uur geleden werd hij gewekt door het telefoontje en vertrok hij halsoverkop van huis. Het gesprek duurde nog geen halve minuut, maar dat was lang genoeg om zijn ongerustheid aan te wakkeren.

Hij stopt als hij de stem hoort die hem hierheen heeft gelokt. In de lichtbundel ziet hij het gezicht van zijn grootvader, die hem olijk aankijkt.
“Wat is er aan de hand?”
“Ga zitten jongen,” antwoordt zijn opa.
“Ik wil terug naar mijn bed. Waarom heeft u me hierheen laten komen?”
“Ga nou zitten.”
“Kom op, opa, dan breng ik u naar huis.”
Patrick steekt zijn hand uit naar zijn opa, die hem dankbaar vastpakt. Maar in plaats van zichzelf op te trekken, trekt hij zijn kleinzoon naar beneden. Patrick zakt door zijn knieën en weet met zijn handen zijn val te breken. Terwijl hij zijn arm uitstrekt om de zaklantaarn te pakken, grijpt zijn opa zijn schouder en dwingt hem om zich om te draaien en te gaan zitten. Lees verder »

 Gepubliceerd door om 14:32

Wensen

 Gedichten, Overig  Comments Off on Wensen
Jan 042014
 

Strepen aan de hemel
Schieten razendsnel voorbij
Hierop zat ik te wachten
De wensen zijn voor mij

Bij de kracht van de sterren
Vraag ik geen kant-en-klaar geluk
Maar om de kracht te kunnen vinden
Waarmee ik de zwarte leegtes wegdruk

 Gepubliceerd door om 00:57

Martin schrijft een boek: Alpina – Een geschiedenis van de toekomst

 Overig  Comments Off on Martin schrijft een boek: Alpina – Een geschiedenis van de toekomst
Jun 082013
 

Het heeft even geduurd, maar recentelijk is de schrijver in mij ontwaakt uit een diepe winterslaap. Op wat korte verhalen en het herschrijven van Engelstalige fanfictie na, heb ik na mijn laatste poging een boek uitgegeven te krijgen, niet veel met deze hobby gedaan. Ik had wel ideeën, maar die waren te vaag om ze goed uit te kunnen werken.

En toen was daar een week of drie geleden een idee over iemand die een moeizame reis moest maken om een missie te volbrengen. Nog steeds erg vaag natuurlijk, maar ik zag wel wat scènes voor me al, die ik in het verhaal zou verwerken. Alleen bleek het erg lastig om het verhaal te plaatsen en er verder invulling aan te geven. Ook dit verhaal leek dan ook een stille dood te gaan sterven.

Maar ineens was daar dat vonkje dat mijn inspiratie in lichterlaaie zette. Dat vonkje kwam uit de Hongerspelentrilogie die ik net in recordtempo had gelezen. De setting vond ik bijzonder interessant en het verhaal dat ik in mijn hoofd had, bleek eigenlijk perfect te passen in een verre toekomst, in een wereld die wij nooit zullen kennen. Even voor de duidelijkheid: het wordt geen kopie van boeken die ik heb gelezen, maar door het lezen van die boeken, kreeg ik het idee voor de setting, die ik verder helemaal zelf invul.
Lees verder »

 Gepubliceerd door om 18:48